Εμπόδια

Εκεί που πας να με βρεις ρίχνω ένα καινούριο φράγμα.

Δεν είναι που δε θέλω να με βρεις

Δεν είναι που θέλω να σε διώξω.

Μόνο που πια πρέπει να δούμε καθαρά

Πόσα εμπόδια αντέχουμε να ξεπεράσουμε

Για να βρεθούμε

Πρέπει να ελέγξουμε ως πού τραβάει η δύναμή μας.

Κι έπειτα, μην ξεχνάς ποτέ το ενδεχόμενο

Τα φράγματα να μην τα φτιάχνω μόνος μου

Μα να υπάρχουν πάνω μου και μέσα μου σα μελανές ουλές

Αλλάζοντας το σήμα και το χρώμα μου

Αυτό το εμπόδιο που είναι ο εαυτός μου

Για τον εαυτό μου.

νυχτερινές σκέψεις

κι όλα ωραία και καλά. και ακόμα μια βραδιά κατάφερες και αντεπεξήλθες.  ΓΙΑΤΙ. δεν χρειάζεται.
H καλύτερη βραδιά είναι αυτή που δεν έχει χρειαστεί να "κοντρολάρεις" τίποτα.
Τίποτα.. η καλύτερη λέξη. Η καλύτερη σκέψη. Ότι καλύτερο..ΟΚ δεν είναι ότι καλύτερο. Αλλά μακάρι..Μακάρι να μην σκεφτόμουν τίποτα. Όλα θα ήταν τόσο ανώδυνα.Τ'όσο απλά.Μάλλον πιο ξεκάθαρα. Γιατί μ αρέσεις και συ μέσα ' όλα? Και γιατί εγώ είμαι έτσι.. Πάλι..!
απλά φύγε. τρέχα μακρυά.Τίποτα δε θα σου κάνει καλό. Και τίποτα δεν είναι αληθινό απ'αυτά που σου συμβαίνουν. Ειδικά τη νύχτα. να το θυμάσαι. Όπως ξεγελάς, αλήθεια,.. Σε ξεγελάνε.

απλά σε συνάντησα

και να σκεφτείς ότι απλά σε συνάντησα.
δεν χρειάστηκε ποτέ η δική σου προσπάθεια.
απ' την πρώτη στιγμή ξέρεις τι νιώθεις και εγώ πάντα ξέρω πως το νιώθω με το λάθος άτομο.
ναι και επειδή έχω τέτοια αυτογνωσία για την κριτική μου όπως φάνηκε στην προηγούμενη πρόταση δε μπαίνω σε καμία διαδικασία προσπάθειας .( η λέξη προσπάθεια, εμπερικλείει πολλές έννοιες )
κι όλα αυτά για να δαπανώ σκέψεις γύρω από το πιο είναι το πρόβλημα πάλι.  αφού επιλογή μου είναι.  Κι όλα αυτά για να σε σκέφτομαι όμως την ώρα που τα γράφω όλα αυτά.
Ωραία τώρα που ασχολήθηκα μπορεί να σταματήσει κ αυτό το σφίξιμο όπως και οποιαδήποτε άλλh ταλάντευση του νου μ αυτή τη σκέψη. Αυτό που έχω τόσο αυτοσαρκαστική διάθεση πάντα μπορεί να με στείλει και στο διάολο. δες όμως παράγραφο..

και απλά σε συνάντησα.

Άδραξε τη στιγμή

-έχεις ακούσει αυτό που λένε "άδραξε τη στιγμή" ? Νομίζω ότι στην ουσία η στιγμή αδράχνει εμάς..
είναι κάτι αμετάβλητο. Η στιγμή, είναι σαν να είναι πάντα "αυτή τη στιγμή" .

Τίσις

Και ήρθε η στιγμή που θα πληρώσεις για όλα. Και ναι,καιρό την περίμενες.Κρυφά το αναζητούσες.Δεν είχες ιδέα όμως τι θα σήμαινε αυτό.Μάλλον γιατί θα ναι χειρότερα όλα απ ότι φανταζόσουν πως θα ναι...
απ ότι περίμενεις.
Κουράγιο .
Η ψυχή σου έχει σημασια.
 Διαφύλαξε την οσο μπορείς..

21-28

Ήταν πολύ όμορφα. ηρέμησα και χαλάρωσα.
Κι όλα αυτά μαζί σου. Όχι μόνη μου. Όχι προσπαθώντας να περάσω καλά μαζί σου, αλλά γλυκά και αβίαστα, χωρίς δεύτερες σκέψεις να κουράζουν το μυαλό μου. Καιρό είχα να περάσω απλά ωραία με άλλο άτομο για πάνω απο 2 μέρες 

Μόνη μου

πότε σταματήσα να κάνω όνειρα?και δε με νοιάζει για τον υπόλοιπο κόσμο,μιλάω για μένα αφού σκεπτόμενη τις επιθυμίες και τα θέλω των ανθρώπων που με περιβάλλουν έχω μείνει στάσιμη για μεγάλο χρονικό διάστημα.Κάτι το οποίο δεν έχω συνειδητοποιήσει προφανώς τώρα,απλά σκέφτηκα πως άμα τα γράψω,θα βοήθήσει(ίσως) στο να ξεκουνηθώ απο τη μιζέρια που μ έχει αγκαλιάσει μετα μανοίας ψυχή τε και σώματι και δε μ αφήνει να στρέψω το κεφάλι μου πουθενά πέρα απ'την εγωπαθή μούρη της.Ναι ξέρω,ποιόν κοροιδευώ που νομίζω πως λέγοντας τέτοιες μπούρδες θα κερδίσω κάτι.Αλλά ναι η μιζέρια υπάρχει όντως,αυτό δεν μπορω να το αμφισβητήσω.Και γιατί να το κάνω?εδώ συνυπάρχω μαζί της γνωρίζοντας πως με συντροφεύει χρόνια τώρα χώρις να κάνω και κάτι ιδιαίτερο να την απομακρύνω.Να την κρατάω απο το χέρι,έστω.Μα σφυκταγκαλιαστά και γω?Ίσως είναι αυτό το pathetic σύνδρομο που ξέρεις οτι κάτι είναι τελείως για τον πούτσο αλλά παρ'όλα αυτά είτε μένεις μαζί του λόγω συνήθειας και "ασφάλειας" είτε επειδη έχεις την ψευδαίσθηση της αλλαγής.Γελάω και μόνο που το σκέφτομαι.ΞΥΠΝΑ.κάνεις και τίποτα δεν αλλάζει για κανένα.και συ τώρα που λες "κάνεις λααάθος" κουνώντας το κεφάλι μ αυτή την αηδιαστική φάτσα του "το ξέρω γιατί το χω βιώσει" να σου πω πως πρώτα απ'όλα οταν γουστάρω εγώ θ αλλάξω,επειδή έχω συνειδητοποιήσει 5 πράγματαΚαι μιλάμε τώρα για προσπάθεια αλλαγής,όχι για το αποτέλεσμά της.τέλος πάντων πάλι το δικό σου πρόβλημα συζητάω κ βρίσκομαι στη φάση που επιχειρηματολογώ για ποιόν?για σένα?πότε θα σταματησει αυτή η περιφρόνηση του εαυτού μου επιτέλους.